Máis que nada a falar.

Lonxe de demostrar adícase a dicir que fai.

Paixón.

En ocasións es como unha gran xerra de corrosiva lixivia, cun pero, creas adicción. Ti e o teu maldito tikitaká. Ese soniquete que pruduces co cabeceiro da cama, ou talvez sexamos os dous, en tales momentos certo é que non a miña capacidade de atención se reduce ao olor do teu corpo e a non descontrolar o meu así como ao inexistente control que a tua mente exerce sobre ti.
Non deberías mesturar máis a morfina coa lixivia.

Ti.

Es iso que preme o meu peito.
Esmágasme e ainda asi síntome nunha especie de calma.
Deixa de mirarme.


Tú.
Eres eso que oprime mi mecho.
Me aplastas y aún así me siento en una especie de calma.
Deja de mirarme.

Con orgullo. (Obviamente)

Total y completamente incorrecta.

Orgullo de telo

-Que guapo é.
Unha voz na distancia de alguén que non coñece.
Unha mirada de envexa, luxuria.
Un pensamento que calquera avoa castigaría.
-E iso que non o viches fodendo.
Un sorriso pícaro, un recordo inmediato.

Orgullo de tenerlo:
-Qué guapo es.
Una voz en la lejanía de alguien que no conoce.
Una mirada de envidia, lujuria.
Un pensamiento que cualquier abuela castigaría.
-Y eso que no lo has visto jodiendo.
Una sonrisa pícara, un recuerdo inmediato.

De cando en vez.

Non che pedirei cariño (mentres manteñas a roupa enriba, enténdese).


De vez en cuando.
No te pediré cariño (mientras mantengas la ropa encima, se entiende).

Non arrancar plumiña a plumiña.

Un querer como sinónimo de poñer ás e facer voar -metáfora de dar, que non arrancar, liberdade-.
Dáme paz.
Prosegue na pequena e perfecta procura de non matar a miña burbuxiña.
Non posúas a miña alegría. Faite capaz de facela medrar xunto coas nosas horas de sexo na cama.

No arrancar plumita a plumita.
Un querer como sinónimo de poner alas y hacer volar -metáfora de dar, que no arrancar, libertad-.
Dame paz.
Prosigue en la pequeña y perfecta búsqueda de no matar mi burbujita.
No poseas mi alegría. Hazte capaz de hacerla crecer junto con nuestras horas de sexo en la cama.